Onder 3.3.1. Rechtbank Noord-Holland 3 februari 2017

[verdachte] heeft consequent ontkend dat hij een mes in zijn handen heeft gehad en heeft volgehouden dat hij slechts op de hoek van de Zomerkade en de Van Zeggelenstraat heeft gestaan, zich niet in het gevecht heeft gemengd en vrijwel direct rechtsomkeert is gegaan. Deze verklaring is echter strijdig met alle andere verklaringen over zijn handelingen dan wel zijn aanwezigheid op de plek van de confrontatie en is bovendien in strijd met de forensische bevindingen. Er lagen immers bloeddruppels van [verdachte] in de directe nabijheid van de plaats waar [slachtoffer 1] is aangetroffen. Op grond daarvan staat vast dat [verdachte] zich wel degelijk heeft begeven tussen de Ten Katestraat en de Genestetstraat en dat hij op een paar meter afstand heeft gestaan van de plek waar [slachtoffer 1] is aangetroffen, te weten op het trottoir ter hoogte van de Zomerkade 233. Hoewel de rechtbank in het midden wil laten hoe [verdachte] de verwonding aan zijn rechterhand heeft opgelopen, acht de rechtbank zijn eigen verklaring over de aanwezigheid van zijn bloed op het steekwapen (volgens [verdachte] te verklaren uit zijn pogingen messen af te pakken van [medeverdachte 2] nog vóórdat zij de woning aan de [straat] verlieten richting de Zomerkade en waarbij hij een snijwond in zijn hand heeft opgelopen) moeilijk te rijmen met de onderzoeksresultaten van het aanvullend DNA-onderzoek van 10 november 2016. Daarbij is immers in de bemonstering van een bloedspoor een volledig en enkelvoudig DNA-profiel aangetroffen dat matcht met zijn DNA-profiel. Dit spoor is afkomstig van het heft van het mes, wat volgens de rechtbank veeleer duidt op de hanteerder van het mes dan op het zich verwonden aan het lemmet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aae29bec9a826d21d3f89586dcd81a23a95ce306d93a42784f02c0c1d0e237cc | shasum -a 256