Onder 5.6. Rechtbank Noord-Holland 20 april 2018

[werkneemster] verzoekt aanvulling van haar Ziektewetuitkering tot 100% van het loon, zoals vermeld onder 7.8 van het verzoekschrift. Zij grondt dit verzoek op artikel 7 lid 1 van de door haar (als productie 1 bij het verzoekschrift) overgelegde arbeidsovereenkomst, waarvan [werkgeefster] heeft gesteld dat deze valselijk is opgemaakt. Volgens [werkgeefster] geldt tussen partijen de arbeidsovereenkomst zoals overgelegd als productie 1 bij het verweerschrift, waarin geen aanvullingsverplichting van de Ziektewetuitkering tot 100% van het loon is opgenomen. Het ondertekende exemplaar van deze arbeidsovereenkomst heeft [werkgeefster] naar zij heeft aangevoerd echter niet meer in haar bezit, omdat dit door de dochter van [werkneemster] zou zijn meegenomen. De kantonrechter is echter van oordeel dat het aan de werkgever is om de ondertekende exemplaren van de met haar medewerkers gesloten arbeidsovereenkomsten behoorlijk te bewaren en niet zodanig dat deze eenvoudig kunnen worden meegenomen. Hierom dient de omstandigheid dat niet kan worden vastgesteld welke arbeidsovereenkomst de juiste is voor risico van [werkgeefster] te komen. De kantonrechter gaat er dan ook vanuit dat de arbeidsovereenkomst zoals overgelegd door [werkneemster] de juiste is. Nu in artikel 7 lid 1 van die arbeidsovereenkomst is bepaald dat de werkgever bij arbeidsongeschiktheid in de zin van de Ziektewet gedurende twee jaar 100% van het laatstgenoten salaris dient te betalen, is het betreffende verzoek van [werkneemster] toewijsbaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ed17bee9b6db2c017b339270f22a2ad70fe1ceaeef6ce95bd0b2019dc3e4bd36 | shasum -a 256