Onder 3.3 Rechtbank Noord-Holland 10 oktober 2018

De rechtbank stelt voorop dat op grond van het bepaalde in artikel 1:205a lid 1 onder b BW een verzoek tot vernietiging van de door de moeder gedane erkenning op de grond dat de moeder niet de biologische moeder van het kind is, kan worden gedaan door de erkenner, indien zij door bedreiging, dwaling, bedrog of, tijdens haar minderjarigheid, door misbruik van omstandigheden daartoe is bewogen. Ingevolge het tweede lid is op de vernietiging van de erkenning artikel 205 tweede lid tot en met het vijfde lid BW van toepassing. De gronden voor vernietiging van de erkenning zijn beperkt tot de hiervoor genoemde wilsgebreken. Zoals uit de totstandkomingsgeschiedenis van voornoemde bepaling blijkt, kan in het belang van de rechtszekerheid en in het belang van het kind niet lichtvaardig op een erkenning als de onderhavige worden teruggekomen en dient terughoudendheid te worden betracht met betrekking tot de mogelijkheid van de juridische ouders van een kind om de erkenning te laten vernietigen. De rechtbank is van oordeel dat uit hetgeen verzoekster heeft gesteld, volgt dat zij heeft gedwaald over de rechtsgevolgen en niet over de erkenning zelf. Onder verwijzing naar Gerechtshof Den Haag 3 april 2004, ECLI:NL:GHSGR:2002:AE3507 en Gerechtshof Den Haag 29 april 2009, LJN BI5445, is de rechtbank van oordeel dat een dergelijke dwaling niet is aan te merken als een dwalingsgrond als bedoeld in dit artikel. De rechtbank zal het verzoek van verzoekster tot vernietiging van de erkenning dan ook afwijzen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/18ea4e3214080ac9525e78bef20c2fe1207ed11843e18fad46736e1c5bbf5e53 | shasum -a 256