Onder 4.3.2. Rechtbank Noord-Holland 28 januari 2019

Daarbij komt dat het gehele gesprek beziend en dan met name de wijze waarop door [verdachte 3] wordt gesproken, de rechtbank van oordeel is - zoals ook door de officier van justitie naar voren is gebracht - dat hetgeen [verdachte 3] in de beslotenheid van een auto en niet wetende dat het gesprek wordt opgenomen vertelt, het karakter heeft van een beeldend en enthousiast daderverslag; een verslag van iemand die uit eigen wetenschap - op een aantal punten gedetailleerd - vertelt over zijn daden en die van zijn medeverdachten en wat hij - [verdachte 3] - toen dacht en voelde. Als voorbeeld daartoe wijst de rechtbank op het volgende wat [verdachte 3] vertelde: “ [voorletter verdachte 3] : Hij deed dat! Hij ken improviseren die gozer is een acteur! Ik ehm ik trek op dat moment de deur dicht. De mazzel ik ga niet eens met je in discussie man. Ik denk op dat moment alleen maar aan mijn vrijheid, wegwezen, weet je gewoon. Maar dat bedoelt die lange natuurlijk.” . Het enkele feit dat uit het dossier blijkt dat sommige door [verdachte 3] genoemde details, zoals de kleur van een auto niet juist blijken te zijn, maakt naar het oordeel van de rechtbank niet dat hetgeen hij daarnaast in het OVC-gesprek van 17 juni 2013 heeft verteld onvoldoende betrouwbaar is om voor het bewijs te worden gebruikt. Dat geldt naar het oordeel van de rechtbank ook voor de opmerking van de raadsman dat [verdachte 3] in het OVC-gesprek slechts één zin zegt over [voornaam verdachte] : “die [voornaam verdachte] heeft toen mijn plek gepakt... .” en dat dat een opmerking ‘out of the blue’ is. De rechtbank is van oordeel dat deze uitlating van [verdachte 3] niet zomaar een losse opmerking is, zoals de raadsman meent. Gelet op de hiervoor beschreven context valt juist op hoe precies deze opmerking past in het geheel van feiten en omstandigheden en daarin ook verankering vindt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3af4cf3e90f9498b40b5ea5402fc3622aa8c43cc015f0f10196f711f6b35aa6c | shasum -a 256