Citaat | Rechtbank Noord-Holland 5 maart 2020

Onder 4.5. Rechtbank Noord-Holland 5 maart 2020

Een alinea uit Rechtbank Noord-Holland 5 maart 2020, ECLI:NL:RBNHO:2020:2221.

Het dwangmiddel van lijfsdwang, zoals de vader heeft gevorderd, komt slechts aan de orde als ultimum remedium, namelijk als andere, zowel directe als indirecte, dwangmiddelen niet (meer) baten. De moeder is, ook na aanzegging van de (op grond van het kort gedingvonnis van 12 september 2019) verbeurde dwangsommen, niet met [minderjarige] naar de echtelijke woning in [plaats] teruggekeerd. Verder weigert de moeder gevolg te geven aan de beschikking van de meervoudige kamer van deze rechtbank waarin haar verzoek om vervangende toestemming voor verhuizing is afgewezen. Door herhaaldelijk zonder toestemming van de vader en in strijd met die rechterlijke beslissingen met [minderjarige] naar [plaats] te vertrekken althans niet terug te keren, geeft de moeder er blijk van dat zij zich door dwangsommen niet laat bewegen tot nakoming van rechterlijke uitspraken. Daarom ziet de voorzieningenrechter geen andere mogelijkheid meer dan de gevorderde lijfsdwang als uiterste dwangmiddel op te leggen om moeder te bewegen aan het verhuisverbod te voldoen. De vordering onder 3) zal daarom worden toegewezen en wel voor de duur van een maand. Daarnaast is geen aanleiding meer voor het opleggen van een dwangsom zodat de vordering onder 2 wordt afgewezen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/f6ff8009eca4618186cb3faa6eb11406b28db7175cb298dbd795e6a26d2bd267. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt f6ff8009eca4618186cb3faa6eb11406b28db7175cb298dbd795e6a26d2bd267, en de alinea staat in dat document op bytes 25507 tot 26772.