Alinea 81 Rechtbank Noord-Holland 10 augustus 2020

38. Hiervoor is echter geoordeeld dat de onderhavige zaak in bezwaar gelijktijdig is behandeld met de zaak van eiser voor het jaar 2013. In dat geval dient te worden beoordeeld of de beide zaken in hoofdzaak betrekking hebben op hetzelfde onderwerp. Indien aan die voorwaarde is voldaan, wordt voor de bezwaarfase slechts eenmaal het tarief van € 500 per halfjaar gehanteerd (zie het arrest van de Hoge Raad van 21 maart 2014, ECLI:NL:HR:2014:540, r.o. 2.5.2). Hiervoor is vastgesteld dat de werkzaamheden van eisers gemachtigde in elk van de zaken nagenoeg identiek konden zijn. De rechtbank leidt daaruit af dat de beide zaken in hoofdzaak betrekking hebben op hetzelfde onderwerp. De rechtbank maakt verder uit het arrest van 21 maart 2014 op dat indien de termijnen die gemoeid zijn geweest met de behandeling van de bezwaren in twee samenhangende zaken niet samenvallen, uit moet worden gegaan van de langste termijn. In de uitspraak van de rechtbank in de zaak met nummer HAA 19/863 is verweerder veroordeeld tot vergoeding van een bedrag van € 500 aan immateriële schade van eiser wegens overschrijding van de redelijke termijn met afgerond één maand. De rechtbank zal dat bedrag in mindering brengen op het thans door verweerder verschuldigde bedrag, zodat verweerder per saldo een bedrag van € 700 -/- € 500 = € 200 verschuldigd is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ed7d4e456ded5225ed872b8ebe36db86478dd682d4ba11f8e57e0cf1da57f511 | shasum -a 256