Onder 11.2 Rechtbank Noord-Holland 7 juni 2021

Met verweerder is de rechtbank van oordeel dat niet emissies maar activiteiten worden aangevraagd en dat deze worden genormeerd door voorschriften die worden verbonden aan de vergunning dan wel door voor de inrichting rechtstreeks werkende bepalingen uit het Activiteitenbesluit. Van het vergunnen van een vracht van 140 mg/jaar is derhalve geen sprake. De rechtbank overweegt verder dat in de voorschriften geen grenswaarde voor de emissie van dioxinen en furanen is opgenomen omdat de BMC valt onder de werking van het Activiteitenbesluit. Verweerder heeft naar het oordeel van de rechtbank afdoende gemotiveerd dat hij vooralsnog geen aanleiding heeft gezien om ter zake dioxinen en furanen een maatwerkvoorschrift aan de vergunning te verbinden. Daartoe is redengevend dat zowel in de m.e.r-aanmeldnotitie als in de aanvraag is aangegeven dat het uitgesloten kan worden geacht dat zich dioxinen en furanen in de rookgassen bevinden. Daarbij geldt dat de biomassa een zeer lage concentratie gechloreerde componenten bevat en er volledige verbranding plaatsvindt waarbij mogelijke sporen van dioxinen en furanen worden afgevangen door de dosering van actief kool. Op grond van het Activiteitenbesluit geldt voor de emissie van dioxinen en furanen een emissiegrenswaarde van 0,1 ng TEQ/Nm₃ indien de vrijstellingsgrens van 20 mg TEQ/jaar wordt overschreden. De in voorschrift 3.3 voorgeschreven eenmalige controle is opgenomen om na te gaan of de vrijstellingsgrens van 20 TEQ/jaar niet wordt overschreden en om bevestigd te krijgen dat de emissie van dioxinen en furanen in de praktijk ook daadwerkelijk als verwaarloosbaar kan worden beschouwd. Het betoog van MOB en anderen slaagt niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f87ea8777113bdc775f49b832be564fbb724d945a5e64acf2a33e92ea5ca2375 | shasum -a 256