Onder 3.3 Rechtbank Noord-Holland 26 augustus 2021

Subsidiair heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat, in het geval de rechtbank oordeelt dat gelet op het Prokuratuur arrest sprake is van een vormverzuim, met de constatering daarvan dient te worden volstaan en daaraan geen rechtsgevolg dient te worden verbonden. De historische telecomgegevens in de onderhavige zaak zijn reeds enkele jaren vóór dat dit arrest is gewezen opgevraagd. Het betreft gegevens die kunnen worden aangemerkt als verkeers- en locatiegegevens in de zin van de Richtlijn (2002/58/EG zoals gewijzigd door 2009/136/EG). Deze gegevens zijn gevorderd in het kader van een opsporingsonderzoek naar een misdrijf als omschreven in artikel 67, eerste lid van het Wetboek van Strafvordering, te weten een gewapende overval. Daarmee zijn de gegevens opgevraagd binnen de doelbinding van Prokuratuur. Er is voldaan aan de vereisten van proportionaliteit en subsidiariteit. Het verwijt dat aan het Openbaar Ministerie kan worden gemaakt is zeer gering. In het onderhavige geval heeft het Openbaar Ministerie de gegevens opgevraagd in overeenstemming met de voorschriften uit het Wetboek van Strafvordering. Dat die gegevens niet op deze manier gevorderd hadden morgen worden, was op dat moment niet te voorzien. Het Openbaar Ministerie is er bovendien van overtuigd dat als in de onderhavige zaak de rechter-commissaris was benaderd met het verzoek de vorderingen vooraf te toetsen, de rechter-commissaris toestemming zou hebben gegeven voor het doen van de vorderingen. De rechter-commissaris had immers in maart 2018 ook toestemming gegeven tot inzet van verdergaande opsporingsmiddelen, zoals het tappen van de verdachten. Het eventuele nadeel van de schending, veroorzaakt door het vormverzuim, is dus zeer beperkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/beb1b77f976db185181def7226ae807bf83faaa86e68484c22bce3f76963fb8a | shasum -a 256