Onder 4.14. Rechtbank Noord-Holland 22 juni 2022

Daarbij komt dat CHB [gedaagde 1] in maart 2021 een voorstel heeft gedaan om tot uitstel te komen. Onderdeel van dit voorstel was dat [gedaagde 1] uiterlijk eind maart 2021 aanvullende zekerheid van betaling zou verstrekken. [gedaagde 1] heeft zonder voorbehoud akkoord gegeven op dit voorstel. Met deze regeling zou [gedaagde 1] het door haar gewenste uitstel hebben verkregen, maar zij heeft de aanvullende zekerheid nooit verstrekt. CHB stelt dat zij die aanvullende zekerheid wel nodig heeft: de zakelijke zekerheden die zij ter zake van de lening heeft, zijn nu € 400.000,- waard. [gedaagde 1] betwist dit niet. Zij heeft slechts gesteld dat de hoofdelijke aansprakelijkheid van de leningnemers voldoende zekerheid geeft. Daarmee is de stelling van CHB dat zij slechts voor € 400.000,- aan zakelijke zekerheden heeft onvoldoende weersproken. Anders dan [gedaagde 1] zegt, is het dan ook goed denkbaar dat CHB een aanzienlijk risico loopt, ook al omdat de schuldensituatie van [gedaagde 1] en de door [gedaagde 1] gestelde mogelijkheden om vanaf 2 februari 2023 wel af te lossen onduidelijk blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/39fa58591e17d08ad2f8603ff635aa1e9f8ae47e35f278cee17f6fa1cfeb17e6 | shasum -a 256