Onder 6.5. Rechtbank Noord-Holland 2 maart 2023

In beginsel houdt een huurder het gehuurde voor een derde (de verhuurder) en niet voor zich zelf. Het ligt op de weg van [gedaagde] om aan te tonen dat hij de betreffende grond niet als huurder heeft gehouden, maar in bezit heeft genomen. De door hem verrichte bezitsdaden moeten zodanig zijn dat het voor de Staat als eigenaar duidelijk was dat [gedaagde] pretendeerde eigenaar te zijn van het perceel. Het feit dat [gedaagde] de feitelijke macht uitoefent over het perceel, in die zin dat hij het gebruikt en daaraan onderhoud verricht, betekent niet dat hij bezitter is van het eigendomsrecht. Uit artikel 3:111 BW volgt dat wanneer men heeft aangevangen krachtens een rechtsverhouding voor een ander te houden, men daarmee onder dezelfde titel doorgaat. De enige uitzonderingen hierop zijn gelegen in ofwel een verandering in de titel door een handeling van degene voor wie men houdt, of een tegenspraak van het recht van degene voor wie men houdt. Daar is in dit geval geen sprake van geweest. Er heeft geen verandering in de titel plaatsgevonden door een handeling van de Staat: er is immers steeds sprake geweest van huur en de Staat heeft de grond niet aan [gedaagde] overgedragen of op enige andere wijze erkend dat [gedaagde] daarvan de bezitter is geworden. [gedaagde] heeft ook niet uitdrukkelijk aan de Staat kenbaar gemaakt dat hij het perceel niet langer gebruikte krachtens de huurovereenkomst van 4 oktober 1994, maar krachtens een gepretendeerd eigendomsrecht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/13aabc675f8a666409959628a1633538b1957f70881989b8267873c60202457b | shasum -a 256