Onder 6.3 Rechtbank Noord-Holland 21 maart 2023

De rechtbank acht in beginsel een gevangenisstraf voor de duur van 24 maanden passend. Echter, in onderhavige zaak heeft het lang geduurd voor er een vonnis is gewezen. In artikel 6, eerste lid, van het EVRM is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Bij de uitleg van dit grondrecht wordt als uitgangspunt genomen dat een strafzaak bij de rechtbank moet zijn afgerond met een vonnis binnen twee jaren nadat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. De redelijke termijn vangt aan op het moment dat vanwege de Staat jegens de verdachte een handeling is verricht waaraan deze in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat tegen hem ter zake van een bepaald strafbaar feit een strafvervolging zal worden ingesteld. De rechtbank is van oordeel dat in deze zaak de aanvangsdatum van de redelijke termijn moet worden gesteld op 7 augustus 2018, wat de datum is van de inverzekeringstelling. Nu het eindvonnis op 21 maart 2023 wordt gewezen, is de termijn van twee jaren overschreden met ruim tweeëneenhalf jaar. De rechtbank is van oordeel dat hieraan meerdere oorzaken ten grondslag liggen en dat de vertraging niet slechts aan het Openbaar Ministerie of aan de verdachte is te wijten. Ter compensatie van de overschrijding van de redelijke termijn zal de rechtbank een iets lagere gevangenisstraf dan die hiervoor genoemde 24 maanden opleggen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/76d322cd430704384057b859c978ceee5d61eac7ff9032703731b03e6c5c6190 | shasum -a 256