Onder 17.3. Rechtbank Noord-Holland 1 december 2025

18. Eisers hebben voorts aangevoerd dat het college is voorbijgegaan aan de opdracht uit rechtsoverweging 12 van de uitspraak van de voorzieningenrechter van 2 mei 2025. Daarvoor wijzen eisers erop dat geen huisbezoek heeft plaatsgevonden. Eisers stellen verder dat het college ten onrechte heeft nagelaten om de belangen van de baby te duiden en op kenbare wijze bij de besluitvorming te betrekken. De voorzieningenrechter heeft in de uitspraak van 2 mei 2025 uitdrukkelijk overwogen dat aan het belang van het kind zwaarwegend belang toekomt, en eisers hebben ook verwezen naar de artikelen 3 van het Verdrag inzake de rechten van het kind (IVRK) en 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en de procedure El Ghazet v. Switzerland. Ook is volgens eisers ten onrechte de druk in het gezin wanneer zij met zes personen in de woning verblijven niet bij de besluitvorming betrokken. Met de persoonlijke omstandigheden van het gezin is op geen enkele wijze rekening gehouden. Zo is duidelijk aangegeven dat de ouders van eiseres als mantelzorgers de zorg hebben voor hun autistische zoon. Een baby in de te drukke woning is niet bevorderlijk voor zijn gezondheid en welzijn. Bij een huisbezoek had het college ook dit kunnen beoordelen. Ter zitting hebben eisers laten weten dat zij na de geboorte van de baby noodgedwongen rond september 2025 zijn verhuisd naar de woning van de vader van verzoeker. Daaraan zitten praktisch ook veel belemmeringen en het gaat ten koste van de gezondheid van de vader van eiser, aldus eisers. Ook bij de vader van eiser kunnen eisers niet verblijven. De vader heeft COPD en kan na een slechte nachtrust niet functioneren. Met een baby in huis zal hij niet voldoende nachtrust krijgen. Eisers verwijzen naar een verklaring van de huisarts van 22 oktober 2025. Dit nog afgezien van het feit dat de woning van de vader niet geschikt is. Eisers stellen dat sprake is van een onhoudbare situatie en hebben eveneens verwezen naar een schrijven van de ouders van eiseres. 19. Het college heeft eisers bij e-mail van 26 mei 2025 bericht dat de omstandigheden, nu de baby is geboren, gewijzigd zijn en hen daarom onder andere verzocht om plattegronden van de woningen, een routebeschrijving tussen de beide woningen, foto’s en filmpje van de ruimte waar eiseres en de baby nu verblijven en een concrete uiteenzetting van de huidige leefsituatie van eisers, de familie van eisers en de baby. Verder staat in deze e-mail: “- als u vindt dat u en de baby in een acute noodsituatie zitten: een toelichting met, als mogelijk, bewijsstukken; - als u vindt dat u en de baby in een levensontwrichtende woonsituatie zitten (ernstige bedreiging van de lichamelijke en/of sociale-psychische gezondheid als gevolg van de woonsituatie): een toelichting, als mogelijk voorzien van bewijsstukken.” 20. Als uitgangspunt bij de beoordeling geldt dat het toepassen van de hardheidsclausule een discretionaire bevoegdheid van het college is die door de voorzieningenrechter terughoudend moet worden getoetst. Alleen in uitzonderlijke situaties, waarin overduidelijk is dat toewijzing van een zelfstandige woonruimte op een zo kort mogelijke termijn dient plaats te vinden, omdat het langer voortduren van de bestaande situatie om medische, psychosociale of maatschappelijke redenen onverantwoord is, dient de hardheidsclausule toegepast te worden. Het is vaste rechtspraak dat het aan de aanvrager is om aannemelijk te maken dat sprake is van een schrijnende situatie of een omstandigheid die tot verlening van de urgentieverklaring noopt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0a37dfd2158332fd009f1ee5ae97b5684a64a23052e4ed949d5cfa78b046f40a | shasum -a 256