Onder 4.1. Rechtbank Noord-Holland 12 december 2025

De GI en Kenter merken nog steeds dat de ouders niet kunnen berusten in de uithuisplaatsing van de kinderen, ondanks het perspectiefbesluit. In ieder pleeggezin (waar [de minderjarige 1] heeft verbleven) hebben de ouders de kinderen geen emotionele toestemming kunnen geven voor hun verblijf. Zij blijven vechten voor de kinderen, maar niet op de juiste manier. De GI voorziet dat een jaarlijkse verlenging van de kinderbeschermingsmaatregelen voor veel spanning en onrust zal (blijven) zorgen, bij zowel de ouders, pleegouders als [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] . Daarnaast hebben de afgelopen jaren volgens de GI voldoende aangetoond dat het de ouders niet lukt op een constructieve manier mee te werken. Afspraken met de GI en de hulpverlening worden jarenlang niet nagekomen, ondanks de vele interventies hiertoe en de verschillende vormen van hulpverlening. Hoewel het momenteel niet nodig is dat de ouders hun toestemming verlenen voor bepaalde specifieke zaken, gezien o.a. de leeftijd van de kinderen, heeft het verleden voldoende aangetoond dat de ouders niet of in elk geval onvoldoende in staat zijn om de belangen van de kinderen voorop te stellen, waardoor toestemming regelmatig lang op zich heeft laten wachten. Volgens de GI is het schadelijk voor de kinderen om de ouders hun gezag te laten behouden. Daarbij is van belang dat beide kinderen zorgelijk gedrag laten zien en [de minderjarige 1] een beschadigd meisje is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4a12e69dae87a00ded6ccddc5065358bff77a11ddaa9dc9236a60e8d35d82707 | shasum -a 256