Onder 4.16. Rechtbank Noord-Holland 8 januari 2025

De feiten en omstandigheden die [gedaagde] heeft aangevoerd leiden niet tot de conclusie dat [eiser] voor de zomer van 2023 daadwerkelijk bekend was met het bestaan van haar vordering op [gedaagde] . Dat [eiser] had kunnen weten dat een overeenkomst ontbrak voor de betalingen aan [gedaagde] als zij niet op haar boekhouder had vertrouwd en kritischer naar de betaalbatches had gekeken, betekent niet dat zij daar ook daadwerkelijk kennis van had. De bestuurder, [betrokkene 2] , heeft op de zitting toegelicht dat [betrokkene 1] eerst de facturen controleerde en daarna hij. [betrokkene 1] maakte vervolgens een betaalbatch aan (vaak driehonderd betalingen per keer). De stapel facturen bij de betalingsbatch liep [betrokkene 2] voorafgaand aan goedkeuring nog een keer na, maar hij heeft nooit facturen van [gedaagde] gezien. Die zaten volgens hem niet in de facturen map. [betrokkene 2] heeft verder onbetwist gesteld dat hij geen toegang had tot het AFAS systeem (bedrijfssoftware) waarin [gedaagde] was opgenomen. Daarnaast is niet gebleken dat de eigen financiële administratie of de accountant [eiser] heeft gewezen op onregelmatigheden rondom de betalingen. Gelet op het voorgaande is niet gebleken dat [eiser] eerder dan medio 2023 daadwerkelijk bekend was met het bestaan van haar vordering op [gedaagde] . Het beroep op (gedeeltelijke) verjaring van [gedaagde] slaagt daarom niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffbded39a273f7c23f9a3369b598c65a484e046469b494c20eb5619409c1a988 | shasum -a 256