Onder 4.4. Rechtbank Noord-Holland 8 januari 2025

[gedaagde] stelt dat de schijn van volmachtverlening is gewekt door zowel toedoen als nalaten van [eiser] . De betaling van de facturen van [gedaagde] door [eiser] is een gedraging die als indicatie van een toereikende volmacht kan worden gezien, aldus [gedaagde] . Daarbij moet in aanmerking worden genomen dat de dochter en schoonzoon van [betrokkene 1] tegen [gedaagde] hebben gezegd dat [betrokkene 1] aandelen had in [eiser] , dat [eiser] die van hem zou overnemen en als vergoeding daarvoor de facturen van [bedrijf] zou betalen (hierna: de afspraak). Daarnaast zijn de betalingen vijf jaar lang doorgegaan, zodat [gedaagde] er ook gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat [betrokkene 1] over een toereikende volmacht beschikte. Daarbij is van belang dat [eiser] een grote onderneming is, zodat [gedaagde] in redelijkheid mocht aannemen dat de betalingen goed werden gecontroleerd en een probleem met de facturen aan het licht zou komen bij de btw-aangifte of bij controle van de jaarrekening, aldus [gedaagde] . Dat [betrokkene 1] een fraudeur bleek te zijn is een omstandigheid die volgens [gedaagde] voor rekening en risico van [eiser] dient te komen. [eiser] voert daar onder meer tegen aan, onder benoeming van een aantal hierna onder 4.7 te bespreken omstandigheden, dat [gedaagde] er niet redelijkerwijze van mocht uitgaan dat [betrokkene 1] bevoegd was om namens [eiser] opdracht te geven aan [gedaagde] om de woning van [betrokkene 1] te verbouwen. Evenmin rechtvaardigen de omstandigheden dat dit voor risico van [eiser] dient te komen, aldus [eiser] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffbded39a273f7c23f9a3369b598c65a484e046469b494c20eb5619409c1a988 | shasum -a 256