Onder 4.5. Rechtbank Noord-Holland 8 januari 2025

Als de wederpartij er gerechtvaardigd van is uitgegaan en mocht uitgaan dat er een toereikende volmachtverlening was, is sprake van een schijn van een volmachtverlening, die de volmachtgever (ook: achterman) wordt toegerekend (artikel 3:61 lid 2 BW). De schijn van volmachtverlening kan worden gewekt door een doen of nalaten van de achterman (hier: [eiser] ), het zogenaamde “ toedoen-vereiste ”. De schijn van volmachtverlening kan ook worden toegerekend op grond van feiten en omstandigheden die voor risico van de achterman komen en waaruit naar verkeersopvattingen zodanige schijn van vertegenwoordigingsbevoegdheid kan worden afgeleid, “het risicobeginsel” . Of sprake is van gerechtvaardigd vertrouwen, hangt af van alle omstandigheden van het concrete geval. Op de wederpartij kan onder omstandigheden een onderzoeksplicht rusten naar de vertegenwoordigingsbevoegdheid van de tussenpersoon. Relevant kan ook zijn of de wederpartij voor of bij het aangaan van de overeenkomst navraag kon doen bij de achterman of in het handelsregister de vertegenwoordigingsbevoegdheid van de pseudovertegenwoordiger na kon gaan. Of navraag bij de achterman is geboden, hangt af van de aard en de omvang van de transactie. Ook kan van belang zijn of de achterman eerder onbevoegd handelen van de pseudovertegenwoordiger heeft bekrachtigd of gedoogd. Ten slotte kunnen het gedrag en de positie van de tussenpersoon van belang zijn bij het veroorzaken van gerechtvaardigd vertrouwen, als de achterman op dit gedrag en die positie redelijkerwijs invloed kon uitoefenen en daarvan wist of behoorde te weten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffbded39a273f7c23f9a3369b598c65a484e046469b494c20eb5619409c1a988 | shasum -a 256