Onder 4.10. Rechtbank Noord-Holland 8 januari 2025

[gedaagde] stelt dat, als geen sprake is geweest van een overeenkomst tussen [gedaagde] en [eiser] – tot stand gekomen door de schijn van volmachtverlening – er een overeenkomst tot stand moet zijn gekomen tussen [gedaagde] en [betrokkene 1] . [gedaagde] heeft immers de bouwwerkzaamheden daadwerkelijk uitgevoerd. In dat geval is de verbintenis van [betrokkene 1] tot betaling aan [gedaagde] door [eiser] nagekomen als bedoeld in artikel 6:30 BW. Bij betalingen als deze is de onderzoeksplicht van de ontvanger gering, aldus [gedaagde] . [eiser] voert daartegen aan dat de facturen in dat geval aan [betrokkene 1] zouden moeten zijn gericht en niet aan [eiser] . Ook betwist zij dat deze zaak vergelijkbaar is met zaken waarin de (beperkte) controleplicht van een schuldeiser bij een girale betaling aan de orde is. Het gaat volgens [eiser] om de vraag of [gedaagde] erop mocht vertrouwen dat [betrokkene 1] de bevoegdheid had om zijn woning op kosten van [eiser] te laten verbouwen. Ook was [eiser] zich er niet van bewust dat zij een schuld van [betrokkene 1] betaalde, zodat [eiser] niet bevrijdend heeft betaald en geen sprake is van nakoming door een derde, aldus [eiser] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffbded39a273f7c23f9a3369b598c65a484e046469b494c20eb5619409c1a988 | shasum -a 256