Onder 8.2. Rechtbank Noord-Nederland 30 maart 2016

Zoals in 1.5 is weergegeven, geldt dat [verkorte naam eiser] in een telefonisch onderhoud op 13 december 2013 aan verweerder heeft meegedeeld dat hij 30% van zijn werktijd in Nederland werkt. Dat hij dit zou hebben verklaard is door [verkorte naam eiser] in de fase van beroep ontkend. De rechtbank overweegt hierover dat in het primaire besluit noch in het bestreden besluit verweerder aan deze opmerking van [verkorte naam eiser] kennelijk betekenis heeft gehecht. Eerst in het verweerschrift heeft verweerder hierop gewezen. De rechtbank overweegt dat het telefoonrapport van 13 december 2013 niet die waarde heeft die verweerder daaraan hecht. De beoordeling of een betrokkene een substantieel deel van zijn werkzaamheden in een lidstaat verricht is afhankelijk niet alleen van de arbeidstijd op dat moment, maar ook van de verwachte situatie in de volgende twaalf kalendermaanden en die in het verleden. De verwijzing door verweerder naar het telefoonrapport is voor de rechtbank geen aanleiding om er voor [verkorte naam eiser] vanuit te gaan dat hij meer dan 25% van zijn werktijd in Nederland werkt. Dit betekent dat de rechtbank geen aanleiding ziet om de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand te laten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8ff2222fb38f1bfc5e830aeb953d8612e5984876887c09bff653b8ceed181f88 | shasum -a 256