Onder 5.14. Rechtbank Noord-Nederland 1 juni 2016

Vooropgesteld wordt dat in casu ingevolge artikel 10:40 BW het Nederlandse recht van toepassing is op grond van de gewone verblijfplaats van de echtgenote ten tijde van de totstandkoming van de Garantie en de Overeenkomst van Borgtocht, hetgeen ook niet in geschil is tussen partijen. [eiser] heeft erkend dat de handtekening op de Overeenkomst van Borgtocht afkomstig is van [de echtgenote] , zodat hiervan in rechte zal worden uitgegaan. In de getypte toestemmingsverklaring waaronder [de echtgenote] haar handtekening heeft geplaatst staat expliciet vermeld dat toestemming wordt verleend tot "de Limited Guarantee en de bovenstaande borgtocht". Voorts bevat de tekst van de Overeenkomst van Borgtocht, zovele en dusdanig concrete verwijzingen naar de Garantie dat beide documenten naar voorlopig oordeel geacht moeten worden één geheel te vormen (r.o. 2.3.). Naar het oordeel van de voorzieningenrechter had het op het moment van de ondertekening van de Overeenkomst van Borgtocht voor [de echtgenote] derhalve duidelijk geweest moeten, althans kunnen, zijn dat zij toestemming gaf voor het aangaan van de Garantie door [eiser] . Zo wordt onder B verwezen naar de Garantie die in kopie aan de Overeenkomst van Borgtocht is gehecht, wordt onder C bepaald dat de Overeenkomst van Borgtocht aanvullingen wenst te maken op de Garantie zodat de verplichtingen van de borg in overeenstemming zijn met Nederlandse dwingendrechtelijke bepalingen van particuliere borgstelling (artikel 7:857 en volgende) en wordt (onder andere) in artikel 1 het maximumbedrag van de borgstelling van € 689.830,00 expliciet genoemd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/da9bcb49c2f702cf868eb2ac5bd3c359b950f7815f28a3969f311815cba11e10 | shasum -a 256