Onder 5.19. Rechtbank Noord-Nederland 1 juni 2016

Niet in geschil tussen [gedaagde 1] en [eiser] is dat [gedaagde 2] in verzuim is. Op grond van de stellingen van partijen en de in het geding gebrachte stukken kan als vaststaand worden aangenomen dat [gedaagde 2] al jarenlang niet aan haar verplichtingen voldoet door geen betalingen te verrichten en zelfs volkomen uit het beeld van [eiser] en [gedaagde 1] is verdwenen. Dit brengt met zich dat [gedaagde 1] uit hoofde van haar eerste hypotheekrecht in deze relatie in beginsel gebruik mag maken van haar recht van parate executie, nu niet gesteld of gebleken is dat er andere afspraken tussen [gedaagde 2] en [gedaagde 1] zijn gemaakt dan wel dat er sprake is van misbruik van bevoegdheid jegens [gedaagde 2] . Dat neemt niet weg dat (naar Nederlands recht) de schuldeiser verplicht is om rekening te houden met de gerechtvaardigde belangen van de borg (artikel 6:248 lid 1 BW). Zo geldt in het onderhavige geval waarin sprake is van een vordering op de hoofdschuldenaar die zowel door borgtocht als door hypotheek is verzekerd, dat niet zonder meer tot uitwinning van een hypotheekrecht mag worden overgaan op een tijdstip waarop de zekerheid naar verwachting buitengewoon weinig opbrengt; in dat geval behoort de hoofdschuldenaar eerst de borg te vragen of deze de schuld wenst te betalen teneinde in afwachting van betere tijden in het hypotheekrecht te worden gesubrogeerd. Omgekeerd kan onder omstandigheden juist van een schuldeiser worden verlangd dat hij eerst zijn andere zekerheden uitwint voordat hij de borg aanspreekt. De stelplicht en bewijslast met betrekking tot de tekortkoming van de schuldeiser en van het causale verband met de schade rusten in beginsel op de borg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/da9bcb49c2f702cf868eb2ac5bd3c359b950f7815f28a3969f311815cba11e10 | shasum -a 256