Onder 5.33. Rechtbank Noord-Nederland 1 juni 2016

Ingevolge de artikelen 714 en 711 Rv kan het verlof tot het leggen van conservatoir beslag tot verhaal van een geldvordering op onder meer aandelen op naam alleen worden verleend indien de schuldeiser, de bank, aantoont dat er gegronde vrees voor verduistering van de aandelen bestaat. [gedaagde 1] heeft in dit verband gesteld dat vrees voor verduistering bestaat omdat [eiser] de "ultimate beneficiary owner" van [gedaagde 2] is terwijl deze vennootschap in rook lijkt te zijn opgegaan. [eiser] heeft uitdrukkelijk betwist dat hij - behoudens de in het verleden gesloten financiële leaseovereenkomst - enige binding met [gedaagde 2] heeft, laat staan dat hij de "ultimate beneficiary owner" ervan is. Voornoemde, niet nader onderbouwde blote stelling van [gedaagde 1] , is naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter enkel speculatief en - mede gelet op de betwisting ervan - niet toereikend om een gegronde vrees voor verduistering aan te tonen, zoals de wet van haar verlangt. Nu [gedaagde 1] niet heeft aangetoond dat er anderszins gegronde vrees voor verduistering van de aandelen bestaat, zal op die grond het aandelenbeslag worden opgeheven (vergelijk in zoverre Gerechtshof Amsterdam 10 januari 2012, ECLI:NL:GHAMS:2012:BV0477). [eiser] heeft voorts nog gevorderd dat opheffing geschiedt op de voorgeschreven wijze. Aangezien [eiser] heeft nagelaten te specificeren wat de inhoud van voormelde voorgeschreven wijze is, zal de voorzieningenrechter dit gedeelte van de vordering, als zijnde onvoldoende bepaald, afwijzen. Voor zover [eiser] doelt op het doen van mededeling van opheffing van het beslag aan de vennootschap, heeft hij daartoe zelf de gelegenheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/da9bcb49c2f702cf868eb2ac5bd3c359b950f7815f28a3969f311815cba11e10 | shasum -a 256