Alinea 57 Rechtbank Noord-Nederland 1 juli 2016

Ook als de feiten stuk voor stuk worden beoordeeld, ontbreekt bewijs, zo heeft de raadsman gesteld. Daartoe heeft hij onder meer aangevoerd dat uit sporenonderzoek weliswaar naar voren is gekomen dat er sporen van het DNA van verdachte zijn aangetroffen, maar dat dit geen dadersporen zijn. Dat DNA van verdachte is aangetroffen op het handvat en de stekker van een soldeerbout, aangetroffen in de woning aan de [straatnaam 7] , zegt helemaal niets over de betrokkenheid van verdachte bij de ten laste gelegde feiten, nu verdachte aan de [straatnaam 7] woonde. De sporen op de bombrief die gestuurd is naar de vestiging van Jumbo in [pleegplaats 2] betreffen onvolledige DNA-mengprofielen van minimaal twee donoren, waarbij het prominenter aanwezig DNA-profiel matcht met het DNA-profiel van verdachte. Het is dus niet zo dat hét DNA van verdachte op de bombrief is aangetroffen. Maar zelfs al zou dat wel het geval zijn, dan is het geen daderspoor. Het geven van een hand, het verstrekken van een envelop, het lenen van een postzegel, in alle gevallen betekent dit dat DNA van verdachte op de postzegel of de envelop kan geraken. De raadsman heeft daarbij verwezen naar een onderzoek door de universiteit van Indianapolis, welk onderzoek aantoont dat het vertrouwen in de bewijswaarde van DNA enige nuancering behoeft.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d4b6bb7fde9a48a05776a416ac13dc585a5114f7711153ffed9af3725b671fa9 | shasum -a 256