Onder 5.2 Rechtbank Noord-Nederland 23 augustus 2016

Voor een scheepseigenaar wordt in artikel 3.22, vijfde lid, onderdeel a, van de Wet IB bepaald wanneer sprake is van exploitatie van een schip. In artikel 3.22, vierde lid, van de Wet IB is daarnaast geregeld wat voor de toepassing van de tonnageregeling onder winst uit zeescheepvaart wordt verstaan. Daarbij is geen onderscheid gemaakt tussen een scheepseigenaar en scheepsmanager. Het gaat bij de in het vierde lid gedefinieerde winst die onder het tonnageregime valt, voor alle in het vijfde lid vermelde belastingplichtigen die als exploitant van een schip worden aangemerkt, zo volgt ook uit de verwijzing in de aanhef van het vijfde lid, om 'de winst behaald met de exploitatie van een schip'. De rechtbank volgt eiseres niet in haar stelling dat voor haar als scheepsmanager de rechtspraak, inhoudende – zakelijk weergegeven – dat voordelen behaald vóór ingebruikneming van het schip niet kunnen worden aangemerkt als behaald met de 'exploitatie van een schip', en dus niet belast kunnen worden naar het tonnageregime (zie Hoge Raad 11 juli 2014 ECLI:NL:HR:2014:1622), niet zou gelden. Dat volgt naar het oordeel van de rechtbank niet uit de wettekst, noch uit de totstandkomingsgeschiedenis van artikel 3:22, vijfde lid, onderdeel d, van de Wet IB. Daaruit valt veeleer af te leiden dat scheepsmanagers op gelijke wijze als een scheepseigenaar behandeld dienen te worden, nu de achtergrond van het invoeren van artikel 3:22, vijfde lid, onderdeel d, van de Wet IB is gelegen in de gedachte dat scheepsmanagers in sommige gevallen als klassieke 'reders' fungeren (zie de State Aid Guidelines 2004 Mededeling C (2004) 43 van de Europese Commissie onder 3.1). Eiseres, op wie in deze de stelplicht en - bij betwisting - de bewijslast rust, heeft haar stelling overigens ook niet nader onderbouwd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f93b31f2289fad2d59ff088d771ec51022ad635731df4eeca20b77c6f51bef4a | shasum -a 256