Onder 2.11.10 Rechtbank Noord-Nederland 6 januari 2016

Ludinga Vastgoed heeft verder tot haar verweer aangevoerd dat het begrip "waterlijn" niet in het bestemmingsplan is gedefinieerd. Aangezien zomer- en winterpeil van elkaar verschillen, is niet duidelijk wat de gemeente precies van Ludinga Vastgoed verlangt. De planvoorschriften dienen evenwel objectieve criteria te bevatten, waaraan (bouw)werken en werkzaamheden moeten voldoen. De rechtbank kan Ludinga Vastgoed hierin niet volgen. Een bestemmingsplan is immers een instrument van zogenoemde toelatingsplanologie. Dit betekent dat op grond van het bestemmingsplan op Ludinga Vastgoed niet de verplichting rust om een opvaart met een waterlijnbreedte van 20 meter aan te leggen. Het bestemmingsplan geeft enkel aan wat de maximale maten zijn van de aan te leggen opvaart. Zoals hiervoor overwogen is er voor de opvaart inclusief oevers in totaal 30 meter beschikbaar. Weliswaar is op de plankaart een maximale breedte van de opvaart (het watergedeelte) van 20 meter ingetekend, maar de rechtbank is van oordeel dat geen strijd optreedt met de bestemming "Cultuurgrond" (met aanduiding "waterkering") dan wel de bestemming "Waterstaat - Waterkering" indien een beperkt gedeelte van het wateroppervlak zich soms ook uitstrekt over deze gronden. Inherent aan waterkeringen is immers dat zich op die plekken ook water kan bevinden. Het zomer- en winterpeil kan dus fluctueren, zonder dat strijd ontstaat met de maximaal toegestane afmetingen van de opvaart ingevolge het "bestemmingsplan 2004" dan wel het "bestemmingsplan 2015". Overigens overweegt de rechtbank onder verwijzing naar het vorenstaande dat Ludinga Vastgoed zich verbintenisrechtelijk heeft verplicht tot het aanleggen van een opvaart met een waterlijnbreedte van 20 meter, wat er verder ook zij van mogelijke peilverschillen door het jaar heen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca0ff5fc34f8426c9d6d573f80ce3c68c0f6656411d4cfcd94f2a6df382e3483 | shasum -a 256