Onder 5.15. Rechtbank Noord-Nederland 20 september 2016

[eiseres] vordert wettelijke rente over hetgeen terugbetaald moet worden, vanaf de door haar gedane betalingen, op grond van de artikelen 6: 205 BW en 6: 206 BW. De kantonrechter overweegt hieromtrent het volgende. De overeenkomsten zijn buitengerechtelijk door de echtgenoot van [eiseres] vernietigd ex art. 1: 89 BW. Hetgeen door [eiseres] aan Dexia is betaald, is onverschuldigd betaald in de zin van 6: 203 BW. Voor de verschuldigdheid van wettelijke rente, als schadevergoeding bij het uitblijven van terugbetaling, is verzuim vereist. Artikel 6: 205 BW, waarop [eiseres] een beroep doet, bepaalt dat de ontvanger, in casu Dexia, zonder ingebrekestelling in verzuim is, als de ontvanger de betalingen te kwader trouw heeft aangenomen. [eiseres] onderbouwt de kwade trouw bij Dexia met de stelling dat Dexia wist dat de overeenkomsten zonder schriftelijke toestemming van de echtgenoot waren afgesloten en derhalve vernietigbaar waren. De kantonrechter is echter met Dexia van mening dat van kwade trouw geen sprake is geweest. Voor zover Dexia al wist dat [eiseres] een echtgenoot had en dat de overeenkomsten de toestemming van de echtgenoot behoefden (pas veel later dan het afsluiten van de overeenkomsten is definitief uitgemaakt dat dergelijke overeenkomsten huurkoopovereenkomsten waren) betreft het geen nietige maar slechts vernietigbare overeenkomsten. Dat Dexia er tijdens het sluiten van de overeenkomsten al vanuit moest gaan dat deze zouden leiden tot onverschuldigde betalingen is dus niet juist. De kantonrechter zal de wettelijke rente dan ook toewijzen zoals [eiseres] (subsidiair) onweersproken heeft aangevoerd, vanaf 14 dagen na de sommatiebrief van 30 december 2005, derhalve vanaf 14 januari 2006.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef268e5d9dd1729e3c77606c7cd7050025acb17c58a13d559245bc5f9ec331ea | shasum -a 256