Alinea 92 Rechtbank Noord-Nederland 19 oktober 2018

Ten aanzien van het onder 1 primair ten laste gelegde heeft de officier van justitie het volgende aangevoerd. Verdachte heeft met een revolver in totaal vijf schoten afgevuurd op aangever, waarbij vanaf het eerste schot sprake was van poging tot moord. Ter onderbouwing heeft de officier van justitie aangevoerd dat verdachte bewust de revolver heeft meegenomen om die te gebruiken. Hoewel al twee keer eerder tegen verdachte was gezegd dat hij de revolver moest weg doen, heeft hij dit niet gedaan; hij heeft de revolver juist herladen. Bij de worsteling met aangever heeft verdachte ook gezegd dat 'die jongen nergens heen gaat'. In de slechts paar minuten die het schieten heeft geduurd, kan op grond van de uiterlijke verschijningsvorm worden vastgesteld dat verdachte tijd heeft gehad om na te denken over zijn te nemen beslissing. Zo volgt uit de camerabeelden dat verdachte in een constant tempo met steeds hetzelfde interval meermalen de trekker heeft overgehaald daarbij richtend op de wegrennende aangever, terwijl verdachte zich in de richting van aangever heeft bewogen. Elke keer na het overhalen van de trekker heeft verdachte kunnen nadenken waar hij mee bezig was omdat de haan bij het schieten met een revolver niet gespannen blijft staan en er kracht moet worden uitgeoefend om de haan naar achteren te trekken. Nadien zou verdachte hebben gezegd dat hij op aangever heeft geschoten omdat hij daar zin in had. Er kan derhalve geen sprake zijn geweest van een ogenblikkelijke gemoedsopwelling. Op grond van voornoemde feiten en omstandigheden heeft de officier van justitie geconcludeerd dat verdachte voor de uitvoering van zijn daad heeft nagedacht over de betekenis en de gevolgen van zijn voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap heeft gegeven, zodat het onder 1 primair ten laste gelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/46bbde7fc01c6d6e66c6bd207fdc2823193d0f3a137236cadbef8b709d082f1f | shasum -a 256