Onder 11 Rechtbank Noord-Nederland 18 december 2018

Omstreeks 17:25 uur komt er een donker gekleurde man de kroeg in lopen. Hij groet [medeverdachte 2] en loopt samen met hem de keuken in. Na een korte tijd komt [medeverdachte 2] alleen terug lopen en komt bij ons aan tafel zitten. Hij zegt dat het 36 euro per gram kost, dus 100 gram kost 3600 euro. Dan heeft hij er nog niets aan verdiend. Dus [nummer] moet er dan nog 2 a 3 honderd euro bijdoen voor [medeverdachte 2] . Ik vertaal weer voor [nummer] . Die vervolgens zegt dat dit prima is. In de ruim 2 uur dat we samen met [medeverdachte 2] zijn zegt hij meermalen dat hij er alleen maar tussen zit, maar vervolgens vertelt hij ook meermaals dat hij alles kan leveren "geen probleem wat jouw vriend maar wil". [medeverdachte 2] vraagt mij om 3600 euro. Ik vertaal dit voor [nummer] . Die geeft vervolgens 3600 euro aan [medeverdachte 2] . [medeverdachte 2] neemt het geld aan en loopt de keuken in. Als de Antilliaan weg is lopen we samen met [medeverdachte 2] naar de keuken. Achter in de keuken op een vriezer zie ik een zakje met daarin een wit blok liggen, vermoedelijk cocaïne. [medeverdachte 2] pakt het op en wil het aan mij geven. Ik zeg hem dat het voor [nummer] is. [nummer] pakt het zakje aan en maakt het open. Ik vraag of het goed is en ik hoor dan [medeverdachte 2] zegt dat het zeker weten goed is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4e17d485105d3f554313512d1d7c85c317198a0aa4c6162b1b534b7b038c4c9 | shasum -a 256