Onder 6.6. Rechtbank Noord-Nederland 30 september 2020

Met betrekking tot de dwangsom wijst de rechtbank allereerst –nogmaals– naar het gestelde in de Kamerstukken II, 2004-2005, 29934, nummer 6. In Onderdeel D, wijzigingen artikel 7:14 van de Awb, is vermeld dat de dwangsom per bezwaarschrift maar één keer verschuldigd kan zijn, alsmede dat de dwangsom als meerdere personen samen een bezwaarschrift indienen, evenredig over hen wordt verdeeld. Voorts acht de rechtbank van belang dat volgens het arrest van de Hoge Raad van 29 mei 2015, ECLI:NL:HR:2015:1352, een bestuursorgaan slechts één dwangsom is verschuldigd, bij aanvragen of bezwaren die gelijktijdig zijn ingediend en inhoudelijk samenhangen. In het arrest van de Hoge Raad van 25 maart 2016, ECLI:NL:HR:2016:485, vertoonden de aanslag, de boetebeschikking en de beschikking inzake heffings- of belastingrente, die op hetzelfde aanslagbiljet waren vermeld, een zodanige samenhang dat met betrekking tot de uitspraak op daartegen gerichte bezwaren slechts één dwangsom kon worden verbeurd. Ook in de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 4 mei 2017, ECLI:NL:CRVB:2017:1815, wordt overwogen dat bij samenhangende zaken een uitzondering moet worden gemaakt op het beginsel dat per niet tijdig genomen besluit een dwangsom verschuldigd is. Tenslotte heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State in zijn uitspraak van 28 mei 2014, ECLI:NL:RVS:2014:1870, overwogen dat bij beslissing of één dwangsom is verbeurd, van belang is of meerdere verzoeken in één brief zouden hebben mogen worden en naar mag worden aangenomen zouden zijn afgedaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db6b22df91c8f607460c4282f49441ad9864d1eb9921d9cd5cb019fffa7450e9 | shasum -a 256