Onder 4.21. Rechtbank Noord-Nederland 23 december 2020

[gedaagde 1] betwist de gevorderde contractuele boete. De brief van [gedaagde 2] aan Staatsbosbeheer van 20 februari 2008 moet, hoewel niet expliciet zo verwoord, aldus worden begrepen dat óók toestemming voor verhuur van de erfpachtpercelen aan Camping [naam 2] BV is gevraagd. [gedaagde 1] heeft deze toestemming ook van Staatsbosbeheer gekregen, waarvan hij, zo nodig, uitdrukkelijk bewijs aanbiedt. Voorts moet worden bedacht dat [gedaagde 2] louter om fiscale redenen zijn eenmanszaak, waarin onder meer de camping werd geëxploiteerd, in 2008 heeft omgezet in een bedrijfsstructuur met meerdere BV' s . Louter als gevolg daarvan is Camping [naam 2] BV de erfpachtgronden gaan gebruiken voor de exploitatie van de camping, aldus [gedaagde 1] . Vanwege het voorgaande is, primair, het verhuurverbod in de erfpachtakte niet door [gedaagde 1] geschonden en is zij de in verband daarmee gevorderde contractuele boete niet aan Staatsbosbeheer verschuldigd. Subsidiair stelt [gedaagde 1] , zo zij de boete verschuldigd is, dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat Staatsbosbeheer aanspraak op deze boete maakt, nu hij louter vanwege de hiervoor reeds genoemde fiscale redenen in 2008 zijn bedrijfsstructuur heeft gewijzigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fbbe3bf0ce6cde28a91fb694ccdf83dc0f314004ae99945f795021b55814ae72 | shasum -a 256