Onder 5.7. Rechtbank Oost-Brabant 14 januari 2016

Hoewel [eiser] niet langer dan ruim een jaar bij zijn moeder gewoond heeft, leidt dit niet reeds tot de conclusie dat geen sprake is geweest van duurzaamheid. De samenleving is immers beëindigd als gevolg van het overlijden van zijn moeder. Dit was nog niet te voorzien bij het aangaan van de samenleving in augustus 2013. Dit blijkt uit de verklaring van de huisarts (productie 3 dagvaarding), waarin staat: “Was langdurig, jaren, niet ernstig ziek. Werd plotseling ernstig ziek in augustus (2014, opmerking kantonrechter). Overleed na een kort ernstig ziekbed in september ( 2014, opmerking kantonrechter).” De stelling van de gemeente dat gelet op de verslechterende gezondheidstoestand van de moeder van [eiser] niet gesproken kan worden van een intentie om duurzaam samen te wonen, in welk verband de gemeente zich heeft beroepen op de hiervoor aangehaalde verklaring van de ex-partner van [eiser] , gaat daarom niet op. [eiser] heeft daarnaast ter zitting naar voren gebracht dat hij tot aan zijn trouwen in een woonwagen heeft gewoond en alleen vanwege het feit dat hij geen eigen standplaats kon krijgen, in een huurwoning is gaan wonen op een steenworp afstand van de woonwagen. Het is altijd wel zijn wens geweest om in een woonwagen te wonen. In 1997 heeft hij naast de woonwagen een garage laten bouwen met het oog op zijn terugkeer. Toen de vriend van zijn moeder uit de woonwagen vertrok, was er voor hem en zijn kinderen voldoende ruimte om daar te gaan wonen, van welke gelegenheid hij dan ook gebruik heeft gemaakt. Hij deelde in de woonwagen samen met zijn kinderen de ene slaapkamer, terwijl zijn moeder de andere slaapkamer tot haar beschikking had. Uit deze stellingen, die verder niet door de gemeente zijn weersproken, is voldoende gebleken van de bedoeling van betrokkenen om de samenleving duurzaam te laten zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7353eccfc326a9de84c9d9a103eb0e37571fc7b082447921c944e9fd78ac01d5 | shasum -a 256