Onder 5.8. Rechtbank Oost-Brabant 14 januari 2016

Daar staat tegenover dat de wijze waarop [eiser] met zijn moeder samenleefde wel wijst op een gemeenschappelijke huishouding. Zoals door [eiser] onweersproken naar voren is gebracht, aten zij samen, brachten zij samen de avonden door, haalde zijn moeder de kinderen op van school en nam zij de dagelijkse verzorging voor hen op zich als [eiser] wegens zijn werk elders verbleef, terwijl [eiser] daarentegen zijn moeder hielp waar nodig was in verband met haar hernia. Deze wijze van samenleving komt ook overeen met de leefwijze van woonwagenbewoners, die naar algemeen bekend is juist gericht is op een gemeenschappelijke manier van samenleven. De woonwagen was ook naar deze wijze van leven ingericht. Bovendien nam [eiser] , zoals hij onweersproken heeft gesteld, de overige huishoudelijke lasten voor zijn rekening, zoals de kosten van de boodschappen en van onderhoud van de woonwagen, en heeft hij gesteld dat de huurprijs van de woonwagen niet meer dan € 189,00 bedroeg, welke rechtstreeks van de uitkering van zijn moeder werd ingehouden. Evenmin is gebleken van een gebrek aan wederkerigheid, zoals door de gemeente nog is aangevoerd. Integendeel, uit die hiervoor aangehaalde omstandigheden blijkt veeleer van een wederkerige relatie waarin betrokkenen over en weer de zorg voor elkaar en voor de kinderen op zich namen. Dit alles tegen elkaar afwegende brengt de kantonrechter tot de conclusie dat de gemeenschappelijke huishouding in voldoende mate is komen vast te staan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7353eccfc326a9de84c9d9a103eb0e37571fc7b082447921c944e9fd78ac01d5 | shasum -a 256