Onder 4.7. Rechtbank Oost-Brabant 8 juli 2016

Vaststaat dat FIS op 10 juli 2015 reden zag om voor [verzoeker] een ontslagvergunning aan te vragen vanwege bedrijfseconomische redenen en dat FIS, na verkrijging van toestemming van het UWV, de arbeidsovereenkomst met [verzoeker] reeds in 2015 had kunnen opzeggen, gelet op de wettelijke opzegtermijn. FIS is daartoe niet overgegaan vanwege de drukke periode in de maanden november 2015 tot en met januari 2016. Daarnaast heeft FIS een afwijzende verklaring van het UWV ontvangen ter zake van het beroep op de Overbruggingsregeling en heeft zij [verzoeker] nimmer laten weten het niet eens te zijn met deze verklaring. Zelfs na het verzoek om namens [verzoeker] te bevestigen dat de transitievergoeding zal worden voldaan, heeft FIS [verzoeker] niet laten weten dat zij, met wijziging van de referentieperiode voortkomend uit een langere opzegtermijn, alsnog in aanmerking wilde komen voor de Overbruggingsregeling. Welbeschouwd heeft FIS [verzoeker] met haar handelwijze op het verkeerde been gezet. Goed werkgeverschap brengt met zich mee dat werknemers wat betreft de toekenning van een transitievergoeding en de hoogte hiervan goed geïnformeerd worden (en in geval van [verzoeker] , niet in de waan worden gelaten) en niet later de rekening gepresenteerd krijgen. Het gevolg voor [verzoeker] is evident: hij heeft in januari 2016 ‘voor niets’ langer doorgewerkt. Weliswaar is door FIS zijn loon doorbetaald, maar de aan hem in 2016 uitgekeerde transitievergoeding is, uitgaande van de overgelegde jaarstukken, significant lager dan de transitievergoeding waarop [verzoeker] in 2015 aanspraak had kunnen maken en het loon dat hij in januari 2016, ondanks het vele overwerk, heeft verdiend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/39dc243c476a0a9828f2d9f313506730a3956a0d9d0bc52826dcf23fc7dac080 | shasum -a 256