Onder 2.3 Rechtbank Oost-Brabant 28 februari 2019

In de tussenuitspraak heeft de rechtbank verweerder in de gelegenheid gesteld aan te tonen dat varkens van [bedrijf] B.V. zijn gehouden op [adres] . De rechtbank stelt voorop dat, voor zover verweerder het niet eens is met de bewijsopdracht in de tussenuitspraak, verweerder dit in een eventueel hoger beroep kan aanvoeren. De rechtbank ziet in het betoog van verweerder geen aanleiding terug te komen op de tussenuitspraak. Wel zal de rechtbank het oordeel in de tussenuitspraak nader motiveren. Ofschoon in het bestuursrecht een vrije bewijsleer geldt, zal verweerder, gelet op het zorgvuldigheids-beginsel en het motiveringsbeginsel aannemelijk moeten maken dat door een overtreder een overtreding is gepleegd, alvorens hij bevoegd is een last onder dwangsom of bestuursdwang op te leggen. Aan een invorderingsbesluit dient naar het oordeel van de rechtbank een deugdelijke en controleerbare vaststelling van relevante feiten en omstandigheden ten grondslag te liggen (zie onder meer de uitspraak van Afdeling van 13 juni 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BW8183). Het is wel erg vrij om een bewijslastverdeling te construeren waarbij iemand moet aantonen dat hij of zij géén overtreding heeft gepleegd. De omstandigheden van dit geval, waaronder de door verweerder gestelde ondoorzichtige zakelijke samenwerking tussen [bedrijf] B.V. en de andere rechtspersonen in de [naam] of de natuurlijke personen betrokken bij de [naam] , geven geen aanleiding voor een ander oordeel. Hierbij is het nog steeds aan verweerder om aannemelijk te maken dat de overtreding is gepleegd en dat de mest in de mestkelders afkomstig is van varkens gehouden door of in eigendom van [bedrijf] B.V. Verweerder heeft hiertoe mogelijkheden. De door verweerder gestelde ondoorzichtige zakelijke samenwerking ontslaat eiseres of [bedrijf] B.V. niet van de plicht om varkens te identificeren en te registreren, alsmede de verblijfsplaats van deze varkens te registreren op een dierlocatie met een uniek bedrijfsnummer ingevolge artikel 28 en verder van de Regeling identificatie en registratie van dieren. Gelet op de in artikel 32 van deze regeling opgenomen meldplicht is het niet onmogelijk voor verweerder te achterhalen of varkens van [bedrijf] B.V. zijn gehouden op de [adres] Dat heeft verweerder echter niet gedaan. Eiseres kan niet worden tegengeworpen dat zij géén meldingen heeft overgelegd, nu [bedrijf] B.V. failliet is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f05abebe690cbbffe76a186816b82c40e57d28b5521dd933a844ba0c314f3ea | shasum -a 256