Onder 4.2 Rechtbank Oost-Brabant 27 januari 2020

De rechtbank begrijpt deze beroepsgrond aldus dat eiseres 3 stelt dat de procedurele beperkingen die voortvloeien uit afdeling 2 van de Chw niet van toepassing zijn op omgevingsvergunningen, alleen op bestemmingsplannen. In dit geval is geen sprake van een ontwikkeling die noodzaakt tot een bestemmingsplan met een verbrede reikwijdte, dus de verwijzing naar artikel 7c, aanhef en zeventiende lid, onder r, van het Besluit uitvoering Chw begrijpt de rechtbank niet. De rechtbank is het niet eens met eiseres 3. Het voormalige CHV terrein is een ontwikkelingsgebied als bedoeld in artikel 2.2 van de Chw. Op basis van artikel 1.1 van de Chw is afdeling 2 van die wet van toepassing op alle besluiten die krachtens enig wettelijk voorschrift zijn vereist voor de ontwikkeling of verwezenlijking van bestemmingsplannen als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid van de Chw, alsmede de voor de uitvoering van de projecten waarop die bestemmingsplannen betrekking hebben vereiste besluiten. De enkele omstandigheid dat nog geen bestemmingsplan is vastgesteld voor het ontwikkelingsgebied wil niet zeggen dat de Chw niet van toepassing is op besluiten die nodig zijn voor de uitvoering van het betreffende project. Het project is de gebiedsontwikkeling van het voormalige CHV terrein aan de Noordkade. Het Silotel maakt deel uit van deze gebiedsontwikkeling. Het bestreden besluit is daarmee een besluit ter uitvoering van het project. Deze beroepsgrond faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6136d4acafde8ca08e5b1c3fe61adb1de002f5ce2ef0cbc9953802543836e39d | shasum -a 256