Alinea 170 Rechtbank Oost-Brabant 2 november 2026

het openbaar ministerie sinds de schorsing van de voorlopige hechtenis in 2023 geen verzoek heeft ingediend tot opheffing van de schorsing, terwijl het recidiverisico zich sindsdien evident heeft verwezenlijkt. Ook de reclassering heeft in de afgelopen jaren kennelijk geen reden gezien om het schorsingstoezicht te beëindigen. Sinds de meest recente veroordeling is verdachte verder voor zover bekend niet meer in aanraking geweest met politie en justitie. Tegen deze achtergrond vindt de rechtbank het niet proportioneel of noodzakelijk om het verzoek van de officier van justitie tot opheffing van de schorsing nu toe te wijzen. In het verlengde van dit oordeel ziet de rechtbank ook geen reden tot toewijzing van de vordering tot gevangenneming de bewezenverklaarde feiten waarvoor verdachte niet in voorlopige hechtenis zat. De rechtbank is van oordeel dat het feit dat verdachte na het horen van de voor verdachte ingrijpende eis van 10 jaren gevangenisstraf en de verzoeken over de voorlopige hechtenis de zittingszaal heeft verlaten, niet betekent dat er ernstig rekening mee dient te worden gehouden dat verdachte zich duurzaam aan de tenuitvoerlegging van het bevel tot voorlopige hechtenis zal onttrekken. De rechtbank ziet daarvoor bovendien contra-indicaties, zo was verdachte zonder dat hij daartoe was gehouden in eerste instantie wel fysiek aanwezig bij de inhoudelijke behandeling ondanks de wetenschap dat hij na de zitting mogelijk meteen in detentie zou worden genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dcfa046fdbbce784c02bacb4726da889599118d4822de1aef239623b7a13f96d | shasum -a 256