Onder 3.8. Rechtbank Overijssel 13 september 2016

6: 206 BW. De kantonrechter overweegt hieromtrent het volgende. De overeenkomsten zijn buitengerechtelijk door de echtgenoot van [eiser] vernietigd ex art. 1: 89 BW. Hetgeen door [eiser] aan Dexia is betaald, is onverschuldigd betaald in de zin van art. 6: 203 BW. Voor de verschuldigdheid van wettelijke rente, als schadevergoeding bij het uitblijven van terugbetaling, is verzuim vereist. Art. 6: 205 BW, waarop [eiser] een beroep doet, bepaalt dat de ontvanger, in casu Dexia, zonder ingebrekestelling in verzuim is, als de ontvanger de betalingen te kwader trouw heeft aangenomen. [eiser] onderbouwt de kwade trouw bij Dexia met de stelling dat Dexia wist dat de overeenkomsten zonder schriftelijke toestemming van de echtgenoot waren afgesloten en derhalve vernietigbaar waren. De kantonrechter is echter met Dexia van mening dat van kwade trouw geen sprake is geweest. Voor zover Dexia al wist dat [eiser] een echtgenoot had en dat de overeenkomst de toestemming van de echtgenote behoefde (pas veel later dan het afsluiten van de overeenkomsten is definitief uitgemaakt dat dergelijke overeenkomsten huurkoopovereenkomsten waren) betreft het geen nietige maar slechts vernietigbare overeenkomsten. Dat Dexia er tijdens het sluiten van de overeenkomst al vanuit moest gaan dat deze zou leiden tot onverschuldigde betalingen is dus niet juist. De kantonrechter is van oordeel dat van verzuim sprake is geweest 14 dagen na de buitengerechtelijke verklaring (ontvangen op 20 oktober 2004), derhalve vanaf 4 november 2004.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae15804a6dd6be9c03e686d7818636e1c7e68165f6e89dd5bc1494fcaa658e8c | shasum -a 256