Onder 4.3.2. Rechtbank Overijssel 9 november 2016

Bij voormeld arrest van 13 september 2013 heeft de Hoge Raad overwogen dat de in beslag te nemen bescheiden zo precies dienen te worden omschreven als in de gegeven omstandigheden redelijkerwijs mogelijk is, omdat de beslaglegging niet mag ontaarden in een ‘fishing expedition’. Naar het voorshandse oordeel heeft de verlofrechter deze maatstaf voldoende in acht genomen. Daarbij acht de voorzieningenrechter van belang dat het in dat geval gaat om - kort gezegd - een verdenking van fraude zodat veelal niet preciezer dan dat Schiphol c.s. heeft gedaan de bescheiden kunnen worden aangewezen. Van belang daarbij acht de voorzieningenrechter voorts dat van een fishing expedition eerst kan worden gesproken indien Schiphol c.s. een te ruime toegang krijgt tot de in beslag genomen gegevens(dragers). Op dit moment heeft Schiphol c.s. nog in het geheel geen toegang tot de gegevens. Vaststaat dat Schiphol c.s. slechts toegang zal krijgen tot die gegevens die ná dataseparatie zullen resteren, en dat de omvang van de dataseparatie onderwerp is van het geschil dat aan de 843a Rv-rechter is voorgelegd. In die procedure kunnen [eisers 1, 2, 3, 4 en 5] en [eisers 6 en 7] zich ook uitlaten over de gewenste omvang van dataseparatie. Gelet op deze procedurele waarborgen bestaan onvoldoende aanwijzingen dat het beslag zal ontaarden in een ‘fishing expedition’.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/53dc8f14f2954a3e2ffbb62513b811e22e8df33f3d8cbcfddbc768a6fe7c3784 | shasum -a 256