Onder 4.2.3 Rechtbank Overijssel 24 september 2018

Weliswaar heeft de raadsman betoogd dat ook voor de poging tot verkrachting onder feit 2 een bewezenverklaring kan volgen, maar nu verdachte noch bij de politie, noch ter terechtzitting een duidelijke verklaring over dit feit heeft afgelegd zal de rechtbank de bewezenverklaring motiveren. Uit de verklaringen van aangeefster en verdachte volgt dat verdachte aangeefster heeft vastgegrepen en van haar fiets heeft getrokken. Hij heeft haar sjaal aangetrokken, haar geslagen en haar broek en sokken uitgetrokken. Toen zij zich losrukte heeft hij haar opnieuw vastgegrepen, haar aan haar paardenstaart/haren teruggetrokken en haar tegen de grond gewerkt. Hij is boven op haar gaan liggen, heeft haar bij de keel gegrepen en haar mond en neus afgedekt. De rechtbank acht deze handelingen van verdachte, gelet op het dwingende karakter en de ernst daarvan en de omstandigheden waaronder ze zijn verricht, naar de uiterlijke verschijningsvorm zozeer gericht op de uitvoering van de (vaginale) verkrachting van aangeefster dat het handelen van verdachte kan worden gezien als een begin van uitvoering daartoe. De rechtbank acht het aannemelijk dat verdachte ook de intentie had om het lichaam van aangeefster binnen te dringen. Het uittrekken van de broek en het boven op aangeefster gaan liggen, wijzen daarop.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf86bb990f97c188c02379e5510c8da57d643ec7026d4a7910d794c1035504cd | shasum -a 256