Onder 3.6 Rechtbank Overijssel 25 september 2018

De kantonrechter is van oordeel dat niet aannemelijk is dat [verzoeker] door (ernstig verwijtbaar) handelen of nalaten van Sweco arbeidsongeschikt is geworden. Het is wel aannemelijk dat het gesprek met [A] op 7 augustus 2014 zijn ziekte heeft getriggerd, zoals in het genoemde deskundigenoordeel is overwogen, maar de psychische problematiek was kennelijk latent al aanwezig en is dus niet werkgerelateerd, ook al ervaart [verzoeker] dat wel zo. De verzekeringsarts van het UWV, mevrouw [B] , heeft op 13 juli 2017 gerapporteerd dat [verzoeker] lijdt aan ‘ een ernstige psychische stoornis waardoor onvermogen in het persoonlijk en sociaal functioneren bestaat .’ Deze vaststelling wordt ondersteund door het door [verzoeker] overgelegde rapport van de medisch adviseur, de heer [C] , d.d. 16 maart 2018. Deze heeft immers onder meer gerapporteerd: ‘ Een ervaren conflict met een leidinggevende, die niet op de hoogte kon zijn van specifieke beperkingen van een persoon met een op dat moment nog niet gediagnosticeerde autisme spectrum stoornis, lijkt de druppel te zijn geweest die de emmer van betrokkene definitief heeft doen overlopen. ’ Uit de door [verzoeker] overgelegde rapportages en verslagen blijkt niet dat de arbeidsongeschiktheid wegens ziekte het gevolg is van verwijtbaar, laat staan ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van Sweco.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf5dda8dc6e5ffd6be629e598d9cd164eb37f42200f2d9790f327742a8e384f8 | shasum -a 256