Onder 3.9 Rechtbank Overijssel 25 september 2018

Uit de overgelegde stukken blijkt, dat op 13 februari 2015 een beoordelingsgesprek met [verzoeker] heeft plaatsgevonden. Daarna is de medische situatie van [verzoeker] weer verslechterd zo blijkt uit het verslag van de bedrijfsarts van 17 februari 2015. Deze had op 7 januari 2015 gerapporteerd dat nog steeds sprake is van een ernstig psychisch toestandsbeeld en dat de belastbaarheid nog steeds gering is. In het al eerder genoemde rapport van 26 oktober 2015 staat: ‘ De balans was dusdanig verstoord dat het spreken over functioneren niet had gemogen. Dat is pas mogelijk als werknemer voldoende zou zijn hersteld. Of een werknemer voldoende hersteld is om dat soort gesprekken weer te kunnen is ter beoordeling van de bedrijfsarts en niet van de werkgever’. Gegeven de zorgelijke medische toestand van [verzoeker] deelt de kantonrechter de opvatting van de arbeidsdeskundige dat het beoordelingsgesprek op 13 februari 2015 achterwege gelaten had moeten worden. [verzoeker] was op dat moment nog volledig arbeidsongeschikt, de bedrijfsarts had een maand daarvoor nog geschreven dat sprake is van een ernstig psychisch toestandsbeeld en de re-integratie was kort daarvoor opnieuw opgestart. Sweco kende de reactie van [verzoeker] op het gesprek van 7 augustus 2014 en wist dat hij zich vanwege dat gesprek ziek had gemeld. [A] beschouwde immers, aldus het rapport van 26 oktober 2015, de ziekmelding aanvankelijk als ‘ een reactie op een stevig gesprek maar verder niet’ .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf5dda8dc6e5ffd6be629e598d9cd164eb37f42200f2d9790f327742a8e384f8 | shasum -a 256