Alinea 166 Rechtbank Rotterdam 10 februari 2011

Het tijdsverloop, gerekend vanaf de datum van het uitbrengen van het rapport op 6 september 2005 tot en met de datum waarop de rechtbank uitspraak heeft gedaan, bedraagt in het onderhavige geval vijf jaar en bijna vijf maanden (twee jaar en ruim vier maanden voor de bestuurlijke besluitvorming en twee jaar en ruim tien maanden voor de procedure bij de rechtbank). De rechtbank is van oordeel dat in de rechtbankprocedure duidelijk een periode van inactiviteit is gelegen in de handelwijze van de gemachtigde van eiseressen. Immers op 14 oktober 2009 heeft de rechtbank de gemachtigde van eiseressen een brief gestuurd met het verzoek om voor de inzage zo spoedig mogelijk contact op te nemen met de rechtbank. Op rappellen van de rechtbank van 16 november 2009 en 20 januari 2010 heeft de gemachtigde van eiseressen eerst op 28 januari 2010 gereageerd. Dit betekent dat voor de bepaling van de duur van de rechtbankprocedure deze met 2,5 maanden, gerekend vanaf 16 november 2009, verkort dient te worden. Dat doet er echter niet aan af dat de termijn die in een geval als het onderhavige door de rechtbank redelijk wordt geacht met meer dan 12 maanden is overschreden. De rechtbank ziet daarin aanleiding om, in lijn met het arrest van de Hoge Raad van 19 december 2008 (LJN BD0191) en de uitspraak van het CBb van 18 november 2010 (LJN BO5193), te komen tot een vermindering van de opgelegde boete met 15% met een maximum van € 15.000,--.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ce280c83ea8cac52cae7e97b4ed73a9f38329cce9a4575e8ee98b292d1b06b42 | shasum -a 256