Onder 4.26.2. Rechtbank Rotterdam 18 mei 2016

Zou inderdaad een bankgarantie zijn gesteld, dan zou de vordering op mevrouw [eiseres] (naar gelang het beloop van die garantie: geheel of ten dele) verhaald kunnen worden onder die garantie (naast het verhaal op het vermogen van mevrouw [eiseres] ), terwijl de bedoelde derden geen verhaal onder die garantie zouden hebben. [curator 1] zou er aldus een solide schuldenaar, een bank, bij krijgen voor dezelfde vordering en de vrees voor verhaal door derden zou vervallen. Voorts zouden daarmee de kosten van de tenuitvoerlegging aanmerkelijk geringer worden (onder meer doordat geen kort geding tot schorsing zou behoeven te worden gevoerd en tenuitvoerlegging onder een bankgarantie praktisch kosteloos geschiedt) en zou het risico van restitutie na vernietiging van het vonnis van 5 oktober 2011 verdwijnen. Daarom zou een over voldoende inzicht en ervaring beschikkende curator die zijn taak met nauwgezetheid en inzet verricht, in de gegeven omstandigheden juist ingaan op een voorstel tot het stellen van een bankgarantie en eerst inhoudelijk onderzoeken of inderdaad en tot welk beloop een bankgarantie door mevrouw [eiseres] gesteld zou worden. Echter, [curator 1] weerde gesprekken over het stellen van een bankgarantie af (zie 2.18) en zette de executie door.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db744ced18a670ce8d0f01e153ed57431e1ddd102e4416fbbf665492cdab0405 | shasum -a 256