Onder 5.2. Rechtbank Rotterdam 20 januari 2016

De curator vordert primair betaling van € 500.000,- bij wijze van schadevergoeding op grond van artikel 42 dan wel artikel 47 Faillisementswet. De rechtbank overweegt als volgt. Ook indien wordt aangenomen dat de curator - gelet op de ratio van de actio pauliana - alsnog aanspraak kan maken op schadevergoeding in plaats van vernietiging van de paulianeuze rechtshandeling, is deze vordering niet toewijsbaar. De curator legt aan deze vordering ten grondslag dat de aandelen een waarde hadden van € 500.000,-. Ter comparitie heeft hij desgevraagd verklaard dat deze gestelde waarde is gegrond op de koopprijs die Divine is overeengekomen met Engel Beheer. De rechtbank is echter van oordeel dat die prijs geen reële indicatie vormt voor de daadwerkelijke marktwaarde van de aandelen. Immers, Divine was, met instemming van Engel Beheer, van aanvang af voornemens om de overeen te komen prijs te verrekenen met een gepretendeerde vordering waarvan niet aannemelijk is dat die ook op andere wijze (volledig) zou kunnen worden geïncasseerd. Anders gezegd: niet aannemelijk is dat Divine € 500.000,- voor de aandelen zou hebben willen betalen indien zij geen verrekeningsmogelijkheid zou hebben gehad. Evenmin is gesteld of gebleken dat derden een dergelijk bedrag voor de aandelen zouden hebben willen betalen. Derhalve bestaat er geen grond voor toewijzing van € 500.000,- aan schadevergoeding. De primaire vordering tot betaling van een schadevergoeding van € 500.000,- zal daarom worden afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b1bca6faac26e9598424d433c073458f9b3c31e289678fc5b0d0910a688af703 | shasum -a 256