Onder 10.1. Rechtbank Rotterdam 4 februari 2016

Volgens PostNL kan ACM in redelijkheid niet tot de onderhavige last komen. PostNL betoogt in dit verband dat sprake is van détournement de pouvoir, omdat ACM met de handhaving van artikel 9 van de Postwet 2009 het in voorbereiding zijnde Marktanalysebesluit Postsector in verband met de regulering van aanmerkelijke marktmacht voor de postvervoermarkt (AMM-besluit) omzeilt, terwijl dat AMM-besluit juist gepaard zal gaan met de intrekking van artikel 9 van de Postwet 2009. Voorts betoogt zij dat ACM een verkeerde belangenafweging maakt doordat zij de activiteit stapelen met de lastoplegging wil beschermen, terwijl die activiteit niet valt onder het begrip postvervoer. Verder betoogt PostNL dat de lastoplegging disproportioneel is. Volgens PostNL leidt het verbod op het hanteren van de Voorwaarde Afzenderadres tot meer bewerkelijkheid en verstoringen in postverwerkingsproces en tot een aanzienlijke inkomstenderving. Deze effecten zullen volgens PostNL jaarlijks toenemen. In dit verband stelt zij dat wanneer zij de Voorwaarde Afzenderadres voor partijen PPG moet laten vervallen de verlegging van poststromen naar steeds grotere PPG-verzamelpartijen zal doorzetten. Daarbij zal het percentage klanten dat zich bij de aanbieding niet houdt aan de Voorwaarde Afzenderadres – dat op dit moment ligt op [percentage] van alle PPG-klanten – toenemen. PostNL heeft geraamd dat zij hierdoor jaarlijks een oplopende inkomstenderving zal ondervinden zonder dat daar volumestijging of (wezenlijke) kostenbesparingen tegenover staan. PostNL heeft er ten slotte op gewezen dat ACM ruimschoots de wettelijke beslistermijn heeft overschreden bij de heroverweging van de last.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca59daab959ef7f90dc6529c8b995677d1881992cfe487fd0f8a31e906fd548f | shasum -a 256