Alinea 39 Rechtbank Rotterdam 4 februari 2016

2. De rechtbank stelt voorop dat ACM bij het bestreden besluit 1 het primaire besluit 1 heeft heroverwogen, doch heeft nagelaten primair besluit 2 – dat een besluit is in de zin van artikel 6:19 van de Awb – in de heroverweging te betrekken. De rechtbank stelt ambtshalve vast dat deze handelwijze in strijd is met artikel 7:11 van de Awb. De rechtbank ziet aanleiding dit gebrek te passeren op de voet van artikel 6:22 van de Awb, omdat niet aannemelijk is dat belanghebbenden door deze omissie zijn benadeeld. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat partijen er blijkbaar van uit zijn gegaan dat ACM met bestreden besluit 1 het primaire besluit 1, zoals gewijzigd bij het primaire besluit 2, heeft heroverwogen. Hiervoor is temeer aanleiding nu ACM heeft ingestemd met verdere opschorting van de begunstigingstermijn in afwachting van de uitkomst van deze procedure. De rechtbank stelt verder vast dat primair besluit 3 – waartegen afzonderlijk bezwaar was gemaakt – niet is heroverwogen. De rechtbank zal daar eveneens geen gevolgen aan verbinden, omdat ACM en PostNL ter zitting van 11 november 2015 hebben ingestemd met een rechtstreeks beroep tegen primair besluit 3. Ten slotte is op de zitting van 11 november 2015 gebleken dat PostNL een bezwaarschrift heeft ingediend tegen bestreden besluit 2. Met het oog op finale geschilbeslechting is ter zitting met ACM en PostNL afgesproken dat PostNL het bezwaarschrift alsnog zou doorzenden naar de rechtbank en dat de rechtbank dit als een beroepschrift zal afdoen. Ten overvloede merkt de rechtbank op dat het beroep tegen bestreden besluit 2 geen rechtstreeks beroep in de zin van artikel 7:1a van de Awb betreft, omdat de beslissing tot openbaarmaking van bestreden besluit 1 een onderdeel van de te nemen beslissing op bezwaar behelst. Tegen bestreden besluit 2 stond daarom beroep open in plaats van bezwaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca59daab959ef7f90dc6529c8b995677d1881992cfe487fd0f8a31e906fd548f | shasum -a 256