Onder 5.3. Rechtbank Rotterdam 4 februari 2016

Volgens ACM was het tot 1 januari 2013 in de praktijk mogelijk om poststukken met verschillende afzenderadressen in één partij PPG bij PostNL aan te bieden. PostNL heeft aan ondernemingen die structureel op deze wijze van de dienst PPG gebruik maakten per 1 januari 2013 een afbouwregeling aangeboden om hen in de gelegenheid te stellen de aanpassingen door te voeren die nodig zijn om aan de algemene voorwaarde te voldoen dat alle poststukken in een partij hetzelfde afzenderadres hebben. Een aantal ondernemingen heeft van deze regeling gebruik gemaakt. ACM stelt zich op het standpunt dat het aanbieden van de dienst PPG, onder de voorwaarde dat alle poststukken binnen een partij hetzelfde afzenderadres moeten hebben, in strijd is met artikel 9, eerste lid, van de Postwet 2009 vanwege de discriminatoire uitwerking van deze dienst op de door andere postvervoerbedrijven te betalen tarieven. De door PostNL gehanteerde definitie van partijenpost heeft tot gevolg dat binnen de aangeboden partij PPG elke deelverzameling van poststukken met hetzelfde afzenderadres als separate partij wordt beschouwd. Daardoor betaalt een postvervoerbedrijf, dat een bepaald volume aan poststukken met verschillende afzenderadressen aanbiedt, meer dan een afnemer met één afzenderadres die een partij poststukken van gelijke omvang aanbiedt. Aan de hand van een rekenvoorbeeld heeft ACM de discriminatoire uitwerking van deze voorwaarde uiteengezet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca59daab959ef7f90dc6529c8b995677d1881992cfe487fd0f8a31e906fd548f | shasum -a 256