Onder 4.14 Rechtbank Rotterdam 7 februari 2017

In dit kader moeten twee geschilpunten beoordeeld worden: (i) is de variabele beloning 2015 rechtsgeldig opgeschort en (ii) kan in dit kader veronderstellenderwijs ervan uitgegaan worden van een aan 2015 gelijke winstuitkering voor het jaar 2016 bij de berekening van de transitievergoeding. GS heeft per e-mail van 4 november 2015 kennisgegeven van haar besluit om de bonusregeling te heroverwegen c.q. op te schorten (niet: af te schaffen) en stelt een naar verwachting afwijkende bonusregeling in het vooruitzicht. GS motiveert dit besluit met verwijzing naar de ontwikkelingen binnen de onderneming en met name gelet op hetgeen het afgelopen jaar allemaal aan het licht is gekomen op het gebeid van geconstateer-de onregelmatigheden binnen de organisatie (zie 2.12). De kantonrechter beschouwt de winstuitkering/bonusregeling als een primaire arbeidsvoorwaarde waaraan voor de wijziging de eis gesteld mag worden dat GS daarbij een zodanig zwaarwichtig belang heeft dat het belang van [gedaagde] daarvoor naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid moet wijken (artikel 7:613 BW). Bij de beoordeling van de ‘zwaarwichtigheid’ van het belang moet terughoudendheid betracht worden, terwijl die zwaarwichtige reden bovendien objectief bepaalbaar moet zijn ter voorkoming van willekeur. De enkele verwijzing naar ‘de ontwikkelingen binnen GS’ en verwijzing naar ‘onregelmatigheden’ zonder dat blijkt dat [gedaagde] daar iets mee van doen heeft, vindt de kantonrechter onvoldoende zwaarwe-gend om de bonusregeling op te schorten. Wetend dat hij daarmee van het formele pad afwijkt, zal de kantonrechter in dit kader om praktische redenen en ter wille van de voort-gang van de procedure, veronderstellen dat de jaarwinst over 2016 gelijk is aan 2015 zodat de variabele beloning vastgesteld wordt op € 934,17 (11.420 + 11.105 + 11.105 = 33.360 : 36).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c6f4eadef93a89f4b64b3185fca7459f7537fad895961ce3a71081b6706a376c | shasum -a 256