Onder 5.13 Rechtbank Rotterdam 31 december 2019

Op basis van de door [eiser] overgelegde verbeterde versie van (de bijlage bij) productie 4 en de door Mammoet overgelegde productie 6, stelt de kantonrechter vast dat er geen discussie is over het aantal overuren dat [eiser] heeft verricht in de periode van 2014 t/m 2018. Blijkens deze overzichten heeft [eiser] in die periode steeds minimaal 229,25 uren per jaar (met een piek van 384,25 uren in 2018) aan overwerk verricht. Gelet op de grote hoeveelheid aan gewerkte overuren, in combinatie met de omstandigheid dat in elke salarisperiode overwerk heeft plaatsgevonden, is de kantonrechter van oordeel dat er sprake is van een zodanige regelmaat in de gemaakte overuren dat het voorzienbaar is dat, indien [eiser] geen vakantie had opgenomen, hij in die periode ook overuren zou hebben gemaakt. Er is dan ook sprake van structureel overwerk. Dat het aantal overuren nogal fluctueert, zoals door Mammoet naar voren gebracht (van minimaal 1,5 uren naar maximaal 54 uren per vier weken), doet niet af aan het structurele karakter. Wel is dat van belang voor het bepalen van de hoogte van de vergoeding, maar dat is de vervolgvraag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bfef9b4ed274493e2190c0c776a929bbfec5ee1b3134282ea9456708ae8982a9 | shasum -a 256