Onder 4.5. Rechtbank Rotterdam 4 december 2019

De rechtbank is met het Pensioenfonds van oordeel dat [naam gedaagde 1] op grond van artikel 23 Wet Bpf hoofdelijk aansprakelijk is voor de onbetaald gebleven bijdragen aan het Pensioenfonds. Niet in geschil is dat [naam gedaagde 1] bestuurder van [naam bedrijf] is. Nu geen rechtsgeldige melding betalingsonmacht is gedaan, wordt vermoed dat de niet-betaling van de bijdragen door [naam bedrijf] aan de bestuurder is te wijten. Het is aan de bestuurder om tegenbewijs te leveren tegen dat vermoeden. Tot die weerlegging wordt echter slechts toegelaten de bestuurder die aannemelijk maakt dat het niet aan hem te wijten is dat niet aan de mededelingsplicht is voldaan. Aan dat vereiste is in het onderhavige geval niet voldaan. Dat [naam gedaagde 1] zich, zoals hij heeft betoogd, opzij zou hebben laten zetten door zijn broer, doet er niet aan af dat hij als bestuurder verantwoordelijk is voor het doen van een melding betalingsonmacht als bedoeld in artikel 23 lid 2 Wet Bpf. Het voorgaande brengt mee dat [naam gedaagde 1] niet wordt toegelaten tot tegenbewijs ten aanzien van het vermoeden van kennelijk onbehoorlijk bestuur. [naam gedaagde 1] is dan ook hoofdelijk aansprakelijk voor de onbetaald gebleven bijdragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6df6c8e5b965ba0b2f8853f856069a57066dc4630c6c6c0ee46c8daa1de4c487 | shasum -a 256