Onder 6.3. Rechtbank Rotterdam 10 maart 2020

Volgens vaste rechtspraak (onder meer de uitspraken van de Afdeling van 6 mei 1997, ECLI:NL:RVS:1997:AA6762, en 3 april 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1051) is bij de beantwoording van de vraag of een beslissing van een bestuursorgaan over schadevergoeding wegens gesteld onrechtmatig overheidshandelen kan worden aangemerkt als besluit in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Awb, van belang of voldaan is aan de vereisten van de zogenoemde materiële en processuele connexiteit. Aan het vereiste van materiële connexiteit is voldaan indien de beweerdelijk geleden schade is veroorzaakt binnen het kader van de uitoefening van een door het betrokken bestuursorgaan aan het publiekrecht ontleende bevoegdheid en aan het vereiste van processuele connexiteit is voldaan indien ook tegen de schadeveroorzakende uitoefening van de publiekrechtelijke bevoegdheid zelf beroep open staat bij de bestuursrechter. Hieraan is in dit geval niet voldaan. Weliswaar stond tegen het gestelde schadeveroorzakende besluit van 2 april 2007 voor belanghebbenden bezwaar, beroep en vervolgens hoger beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven open, maar, zoals de Afdeling in haar uitspraak van 18 augustus 2004 (ECLI:NL:RVS:2004:AQ7003) heeft overwogen, is aan het vereiste van processuele connexiteit niet reeds voldaan door het enkele feit dat het schadeveroorzakende besluit als zodanig vatbaar is voor bezwaar en (hoger) beroep. Tegen een zelfstandig schadebesluit kan alleen ontvankelijk bezwaar worden gemaakt door degene die ook ontvankelijk bezwaar heeft gemaakt of had kunnen maken tegen het gestelde schadeveroorzakende besluit. Zoals de AFM terecht heeft opgemerkt konden eisers als twee van de mogelijk vele toekomstige klanten van [de besloten vennootschap] niet als belanghebbende, als bedoeld in artikel 1:2, eerste lid, van de Awb, worden aangemerkt bij het besluit van 2 april 2007 tot vergunningverlening aan [de besloten vennootschap] en konden zij tegen dit besluit derhalve niet een ontvankelijk bezwaar maken. Hieruit volgt dat ten aanzien van eisers niet is voldaan aan het vereiste van de processuele connexiteit, zodat de AFM het bezwaar van eisers tegen de brief van 5 maart 2019, ook als het e-mailbericht van 31 december 2018 had moeten worden aangemerkt als een verzoek tot het nemen van een zelfstandig schadebesluit, terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/801ab813ea78e1208f252120c024f1f64b9db5f9ce9b954f6e2f598afcb2645b | shasum -a 256